Editors @ Terminal 5

Afgelopen donderdag was het tijd voor ons tweede concert in New York. Niet in Madison Square Garden dit keer, maar in Terminal 5, een oud warenhuis/fabriekshal achtig iets omgebouwd tot concertzaal in een wijk van Manhattan die Hell´s Kitchen heet (uiterste westkant in de 50s). Arnout had onlangs namelijk kaartjes voor een van zijn favoriete bands, Editors, gevonden op internet. Op zich een verrassing, want de band komt uit de UK en is hier helemaal niet bekend, maar dat is weer het voordeel als je in NY woont: iedereen komt hier spelen!

De avond begon een beetje warrig: allebei de hele dag druk geweest en toen moesten de kaartjes nog uitgeprint (zo gaat dat tegenwoordig). Thuis hebben we nog geen printer dus zou Arnout ze emailen zodat ik ze kon uitprinten op het lab. Alleen lag de server en dus het netwerk vanaf 5 uur plat wegens onderhoud: geen internet. Dus Arnout met een USB stickje naar AECOM, maar kreeg de file niet uitgeprint. Oh ja, de printers gaan ook via het netwerk. Aargh! Gelukkig was er nog 1 collega aanwezig (Uwe) en die heeft ons meegenomen naar zijn huis (op 15 min loopafstand) om daar te printen, en heeft ons vervolgens ook nog met de auto naar het metrostation gebracht. Held!

Als een speer naar Terminal 5 dus, alwaar we onze ID moesten laten zien en vervolgens een maf polsbandje kregen. Heel handig bleek achteraf, want alleen mensen boven de 21 krijgen dat bandje en kunnen dus alcohol bestellen aan de bar. Zo hoeven de barlui geen IDs meer te checken. De zaal op zich was vrij klein met drie verdiepingen, erg gezellig dus en je staat overal dichtbij. Wat ook handig is, vooral voor mij dan, is dat mensen hier niet zo enorm lang zijn als in Nederland, dus we konden gewoon voor het podium blijven staan en ik kon het nog zien ook! Arnout voelde zich zelfs een beetje lang tussen al die kleine mannetjes en had helemaal een perfect zicht.

Het concert zelf was geweldig!! Ik kende de meeste liedjes eigenlijk alleen omdat Arnout de CD helemaal heeft grijsgedraaid het afgelopen half jaar (eigen schuld want mijn kado) maar kon toch ook niet ophouden met springen en stuiteren. Pluspunt was dat de zanger ook niet verkeerd om naar te kijken bleek ;) Verder was er een enorm gave lichtshow en veel, heel veel gitaarmuziek. Je zou er niet gelijk aan denken wanneer je de CD hoort, maar voor de echte Editors sound moeten die gitaren en drums best behoorlijk afgeragd worden, heerlijk!

Helaas hadden we dit keer geen fototoestel bij ons, maar hier toch een paar plaatjes voor het idee:

En hier de link naar de videoclip van hun grootste hit tot nu toe:

http://www.youtube.com/watch?v=blP9LWyKqzI

We're back!

Excuus voor de lange radio- (of in dit geval: weblog-) stilte, maar het waren me de weekjes wel zeg. De laatste week voor kerst/ons vertrek naar NL moest ik hard doorwerken om alles op tijd afkrijgen zodat ik met een gerust hart het lab (en nog belangrijker: mijn muisjes) een weekje kon verlaten, en Arnout had een deadline voor een onmogelijke paper (waar hij overigens wel een A voor had natuurlijk). Gelukkig was er ook de nodige gezelligheid door alle kerstborrels en het bezoek van Martijn en Thomas.

Dan de week in Nederland, superhectisch maar wel heel gaaf om jullie allemaal weer te zien. Heel erg bedankt iedereen die tijd voor ons heeft vrijgemaakt, logeerbedden opgemaakt en ons de lekkerste Hollandse gerechten heeft voorgeschoteld, het was ontzettend gezellig en we missen jullie nu alweer!

Door alle drukte vonden we het stiekem ook wel erg lekker om weer naar huis te gaan (no offense!), maar jammer was het wel. Gelukkig stonden de volgende gasten, Geert en Michal, twee dagen later op de stoep (= de beregezellige terminal van Delta) om ons op te vrolijken. Met z'n vieren heel veel leuke dingen gedaan, oa. de primaries gevolgd, naar Atlantic City geweest, en dikke mensen gekeken in de IHOP. Genoeg voor een x aantal weblogs dus hou deze pagina in de gaten de komende tijd!

Dan als laatste de belangrijkste gebeurtenis van de afgelopen weken: Matthijs heeft een zusje! Woensdag 9 januari zijn we oom en tante geworden van Veerle, we zijn supertrots en kunnen niet wachten om haar in het echt te bewonderen.

Oprah for president!

Iedereen heeft het altijd al gezegd: als er iemand de eerste vrouwelijke (en zwarte!) president van de VS kan worden, dan is het Oprah. Maar die heeft daar mooi geen zin in, en geef haar eens ongelijk. Wat ze natuurlijk wel zou kunnen doen is campagne voeren voor haar favoriete kandidaat, en daar is ze dit weekend mee begonnen. Wat Oprah betreft is het: Obama for president! Je zou denken, dat kan niet meer fout gaan voor Barack, want als Oprah reclame voor je maakt ben je binnen (denk aan al die zeikboeken uit de Oprah Book Club: stuk voor stuk bestsellers!), en Hilary heeft alleen die ouwe Bill om daar tegenover te zetten. Vanochtend bleek echter uit de peilingen op CBS dat precies het tegenovergestelde aan de hand is: hoewel Obama fors is ingelopen op Clinton (26% vs 44%, vergeleken met 21% vs 51% pre-Oprah) is uit onderzoek gebleken dat maar 1% daarvan is veroorzaakt door Oprah, en de rest gewoon door de aansprekende en vooral vernieuwende ideeen die hij heeft (maar verder hebben we geen voorkeur hoor ;). Alle 44% van Hilary daarentegen zou afkomstig zijn van Bill-fans... ach ja boeiend, prima als je daar presidentskandidaat mee wordt natuurlijk! Bij de Republikeinen wordt het ook leuk: Giuliani is "the chosen one" (want 9/11 god), maar die gekke Huckabee komt eraan!

"Oprah barracks for Obama in Iowa"

Winter Wonderland

Thanksgiving is voorbij en vergeten, het hele land is in kerstsfeer! De overburen hebben de pompoenen en spookjes in de tuin (van Halloween) ingeruild voor (veel) kerstlichtjes en bewegende rendieren. Van al die gezelligheid kom je vanzelf in the mood, dus was het zaterdagavond op naar de Walmart om een kerstboom te kopen (gelijk by de Macy's ook een dik paar handschoenen en muts aangeschaft, want het is inmiddels moelijk koud geworden). Ziehier het resultaat!

Officieel mag het natuurlijk nog niet omdat Sinterklaas nog niet is geweest... Maar we dachten dat merkt hij vast niet aangezien hij de stoute mensen in de VS altijd overslaat en hier dus toch niet langs komt. We waren dan ook aangenaam verrast toen er deze week ineens twee pakketjes namens de Goedheiligman werden bezorgd! Om het goed te maken hebben we alles uit het eerste pakketje onder de kerstboom gelegd en zullen braaf tot morgen wachten met de chocolade kruidnootjes (moeilijk!). Het andere pakketje mag pas morgen worden opengemaakt, spannend hoor. Dank u Sinterklaasjes!!!

En jawel, het was voorspeld: toen we zondagochtend wakker werden was alles wit!! Helaas is alle sneeuw inmiddels gesmolten en is het nu alleen nog maar heel koud. Maar we zullen de komende maanden (tot april) nog meer sneeuw krijgen dan ons lief is, dus we kunnen jullie nog lang jaloers blijven maken met de foto's. De grote vraag: wordt het hier wél een "White Christmas"?

Fijne Sinterklaas iedereen vanavond!!!

onze straat

Einstein blijft altijd buiten, weer of geen weer (wat een bikkel...)

onze wijk (gezien vanuit het raam naast mijn labtafel en buro)

Net als in de film: de Central Park Zoo

Na de Thanksgiving Parade zijn we dus de rest van de dag lekker door Manhattan gaan slenteren, en toen we tegen de Central Park Zoo aan botsten besloten we om daar ook maar eens een kijkje te gaan nemen. Vier van de vijf buurten van New York City (Manhattan, Queens, Brooklyn en The Bronx) hebben elk hun eigen dierentuin, en zijn samen met het New York Aquarium verenigd in één organisatie. Omdat we zelf naast de grootste dierentuin van NY wonen (The Bronx Zoo) en daar ook al eens geweest waren hadden we dit kleine schattige mini-dierentuintje eigenlijk altijd overgeslagen, maar het was erg leuk! Met de wolkenkrabbers van Midtown Manhattan op de achtergrond en het feit dat de Central Park Zoo vaak in films te zien is krijg je gelijk het echte New York gevoel. Maar in tegenstelling tot wat ze in The Day After Tomorrow laten zien was er helaas geen wolf te bekennen... gelukkig wel een hele grote ijsbeer!

Californische zeeleeuwen

helaas voor Arnout geen echte roofvogels

ijsberen

makaken