'Even' naar de huisarts voor een zalfje omdat je een droog plekje op je hand hebt dat niet weggaat (dat krijg je als je de hele dag latex handschoenen draagt...). In Nederland zou dat zo gaan: je ligt om 7 uur 's ochtends voor de deur bij de huisarts, bent om half 8 als eerste aan de beurt en staat om 8:40 (max) weer buiten. Of je hebt om half twee 's middags een afspraak, bent om half 3 aan de beurt (dat dan weer wel) en staat om 14:40 (max) weer buiten. Maar niet hier! Hier gaat dat zo:
Aangezien de huisartsenpost bij het lab om de hoek ligt dacht ik er snel even overdag langs te wippen. De afspraak was om 11:15, en naief als ik ben had ik om 12:00 al weer wat anders staan... Maar goed, daar aangekomen me gemeld bij de balie (er moet ergens een fabriek zijn waar ze baliemedewerkers maken die geirriteerd en bot reageren omdat jij ze stoort in het gesprek met hun collega/hun moeder aan de telefoon/al het andere wat ze aan het doen waren behalve hun werk) waarna ik kon plaatsnemen in de wachtkamer. Ook al een beleving op zich: rust is niet het beste medicijn hier, maar een grote TV aan de muur die heel hard staat en waar continu de Health Channel (met dr. Gupta, voor de mensen die naar Oprah kijken) op te zien is, afgewisseld met reclames voor allerhande medicijnen die je toch vooral zometeen even bij je dokter moet aankaarten want wie weet is het wel wat voor jou... Ik was in ieder geval blij dat ik daar niet met hoofdpijn, griep of sinusitis hoefde te zitten.
Na 20 minuten (11:35 dus) werd ik binnengeroepen, dus die afspraak van 12:00 ging ik makkelijk halen... dacht ik. Eerst met de zuster mee naar een Exam Room (nummer 6). Daar vroeg ze of ik op het moment pijn had, hoe lang ik was, en werd ik gewogen, mijn temperatuur opgenomen (met een geinig wegwerpdingetje onder mijn tong) en mijn bloeddruk gemeten. Daarna ging ze weer weg en zou de dokter zo komen. Zat ik daar in dat kleine kamertje, op een bed met van dat papier erop, te wachten, en te wachten. De zuster had ook een gewaad klaargelegd 'voor als de dokter je wil onderzoeken, en de opening moet aan de achterkant.' Voor de dokter stond er een krukje, het leek echt precies een scene uit 'House MD'. Helaas kwam daarna niet Hugh Laurie binnen (verdorie!) maar dr. Paul Kim, ook een prima vent. Ik liet het plekje zien, hij zei inderdaad, daar moet een zalfje op, verder had hij nog een paar vragen aangezien ik daar voor het eerst was, en dat was het... dacht ik. 'Nou dan kunt u zich nu uitkleden en dat gewaad aandoen, en let erop dat de opening aan de achterkant moet, en dan kom ik zo terug.' Hallo, het plekje zit op mijn HAND!
Vervolgens helemaal binnenstebuiten gekeerd en gechecked (oren, ogen, keel, hartslag, ademhaling, organen, reflexen... je kan het zo gek niet bedenken) en ook nog bloed en urine in moeten leveren! Ach ja eens moet de eerste keer zijn dat je in een potje mag plassen, weer een ervaring rijker. Ik weet niet waarom ze het allemaal nodig hebben, maar verdenk ze ervan dat ze elke keer alles grondig checken omdat ze anders aangeklaagd kunnen worden... Verder was het weer een lekkere puriteinse aangelegenheid: ze zijn als de dood dat je je gewaad met de open kant naar voren aan doet, want o wee als de dokter je bloot ziet (is hij daar niet voor opgeleid?), en door dat ding wordt het hele onderzoek een beetje vaag, hij onderzoekt al je organen maar zorgt ervoor dat het kleed er netjes overheen blijft liggen (?!).
En om 12:40 stond ik weer buiten...
Al met al moet ik zeggen dat het qua gezondheidszorg prima geregeld is hier (als je eenmaal doorhebt hoe het werkt, en mits je verzekerd bent, gelukkig ben je dat automatisch als je bij een universiteit werkt hier). Misschien een beetje overdreven maar ze nemen in ieder geval lekker de tijd voor je. Het was die 30 dollar co-pay* meer dan waard!
*van mijn verzekeraar moet ik bij elk bezoek aan de huisarts 30 dollar zelf betalen, en bij de tandarts vijf. Ben nu wel benieuwd wat ik bij de tandarts allemaal voor die 5 dollar ga krijgen... wordt vervolgd!
